Beskid Niski, sercu bliski

Jestem tu wreszcie znowu, w ramach letnich wojaży, jak 12 lat temu, tylko wtedy szukałam chałupek i cerkiewek, a teraz cerkiewek i cmentarzy, łemkowskich i tych z I wojny światowej. W planach było powielenie niektórych tras i dodanie nowych, a wyszło jak zwykle inaczej, w zasadzie wciąż wychodzi, więc dziś tylko kilka zdjęć, wyrywkowo i bez podpisów, ja wciąż jestem w drodze, czyli jak lubię. Niektóre miejsca Was zapewne zaskoczą, podobnie jak mnie;) - kto rozpoznaje, niech opowiada, bardzo proszę, komentarze mile widziane 🙂

tradycja i legenda, czyli na Pęksowym Brzyzku

Tatry mi się zamarzyły... 

No dobra, widok Tatr 😊 Z Krakowa naprawdę daleko nie jest, ale tzw. okoliczności wciąż nie sprzyjały, wreszcie jest, udało się! Najpierw Ząb, najwyżej w Polsce położona wieś, z której taaakie widoki (jak wyżej), a potem już Zakopane i cel właściwy, poza widokami, czyli Cmentarz na Pęksowym Brzyzku i Krupówki;
 tak, tak, wiem, jak to brzmi, ale taki był zamysł i już:)

Zatem - Cmentarz, zwany Starym, założony w 1851 roku, a od 1931 roku zabytkowy i dla Zasłużonych,  co znaczy, że
"każdy pochówek wymagał od tej pory zgody konserwatora zabytków, a na cmentarzu chowano już tylko ludzi wybitnych i zasłużonych dla Zakopanego, Tatr i Podhala."

mały cmentarz wielkiej wojny, czyli cmentarz wojenny nr 325

Wola Batorska, przysiółek Sitowiec, na skraju Puszczy Niepołomickiej;
cmentarz wojenny z I wojny światowej nr 325, założony w 1914 r., jako miejsce spoczynku 27 Austriaków i 16 Rosjan. Autorem projektu cmentarza był porucznik Frank Stark, a żelaznych krzyży kapitan Gustaw Ludwig.

listopad, listopad, czyli włóczę się po cmentarzach

W Krakowie jestem.

 Przyjechałam w październiku, zostałam na listopad, wiadomo, czas mam, a że pogoda dopisuje, to się włóczę z aparatem - po cmentarzach głównie, bo lubię, a przy okazji się dokształcam, bo to niezła lekcja historii i nie tylko.

Dziś zapraszam na krótki spacer po niewielkim, ale prestiżowym Cmentarzu Salwatorskim,

jak zostałam przewodnikiem lokalnym, czyli krótka wycieczka za miasto

Szukając ciekawych, wartych zobaczenia miejsc, często korzystam z linków znalezionych na fb, równie często po prostu wrzucam hasło w mapy google, zaznaczam obszar, który mnie interesuje i czytam i oglądam. Tak ostatnio znalazłam wiele miejsc wokół Krakowa, które niby pamiętam z czasów szkolno-studenckich, ale nie znam współcześnie.

nic śmiesznego, choć Zabawa, czyli pomnik ku czci i przestrodze

Zabawa to mała wieś niedaleko Dąbrowy Tarnowskiej, przy drodze nr 964, znana w Małopolsce od lat z sanktuarium bł. Karoliny Kózkówny, a od niedawna z Pomnika Ofiar Wypadków Drogowych. Pomnik - rzeźba "Przejście" autorstwa dr Jacka Kucaby 

"powstał w 2008 roku jako odpowiedź na potrzebę powołania przestrzeni kontemplacji dla osób poszkodowanych w wypadkach i ich rodzin i miejsce pamięci dla ofiar wypadków.(..) 

Rzeźba jest symbolicznym zderzeniem dwóch przeciwległych dróg, na których styku sytuuje się miejsce tytułowego przejścia. Kardiogram umieszczony na głównej ścianie obrazuje walkę o życie, która, mimo że kończy się dramatem, znajduje swoje połączenie z krzyżem, który góruje nad całym pomnikiem. W nocy słup światła wydobywający się ze skrzyżowania dróg łączy świat nieba i ziemi, jako widzialny znak pamięci o tych, którzy odeszli w tragiczny sposób, ale nie zostali unicestwieni. Na ścianach pomnika będą umieszczone jednakowej wielkości krzyżyki upamiętniające  konkretne osoby, które zginęły. Wokół pomnika zbierane są przydrożne krzyże z miejsc wypadków drogowych."

 

Tuż obok alejka z drzewkami i krzyżami, na których tabliczki informujące, ile osób zostało rannych lub zginęło w danym roku; jeśli się nie mylę, te statystyki obejmują lata od 2010, puste krzyże czekają na aktualizację...

Miejsce całe jest martyrologiczne, bo po sąsiedzku znajdują się dwa cmentarze - współczesny i wojenny.Ten drugi, to dwa w jednym -  pochowanych tu zostało 74 poległych w I Wojnie Światowej i 16 żołnierzy z września 1939.

 

 

Ale - jak Zabawa, to odrobinę zabawy nie zawadzi, czyż nie?

:)

 Pozdrawiam wszystkich, wciąż jeszcze z Krakowa i zapraszam, w drodze do Sandomierza i Kazimierza,

 do... Zalipia;)

Osuchy, czyli post okazjonalnie martyrologiczny

Osuchy, wieś w powiecie biłgorajskim, w Puszczy Solskiej,
 ważny punkt na martyrologicznej mapie Polski; 71 lat temu rozegrała się tu największa w Polsce, w czasie II wojny światowej, bitwa partyzancka, w której kilka niemieckich dywizjonów otoczyło kilka oddziałów AK i BCH, bardzo skutecznie...
Akcja ta, zwana Sturmwind II była ciągiem dalszym poprzedniej, Sturmwind I, nieudanej, której rocznica przypada na dziś, dokładniej na 11-14 czerwca, kiedy to w Lasach Janowskich siłom niemieckim w liczbie gdzieś między 25-30 tys. żołnierzy nie udało się pokonać ok.3, 3.5 tysiąca partyzantów. Tamto wydarzenie upamiętniają pomnik i cmentarz na Porytowym Wzgórzu - byłam tam, ale późnym wieczorem i nie mam zdjęć.

Ten cmentarz znajduje się przy drodze, trudno go nie zauważyć;
trudno też nie zauważyć, że leżą na nim, znani i nieznani z nazwiska, ludzie młodzi i bardzo młodzi.
Ciekawe, w jakim stopniu identyfikować się z nimi może współczesna młodzież...

 

Na 18 tablicach umieszczono krótki opis bitwy i nazwiska poległych.
W necie znalazłam bardzo osobiste wspomnienia z tych wydarzeń - zainteresowanych odsyłam do strony pana R.Kołodziejczyka i pani A.Terleckiej. O samej bitwie można przeczytać w wikipedii i nie tylko.

Dom Pamięci;
tu odbywają się uroczystości, ostatnie wielkie rok temu, w 70 rocznicę wydarzeń.

Nie lubię naszej martyrologii, tego masochistycznego zapamiętywania się w klęskach, obchodzenia rocznic porażek, rozdrapywania ran z przeszłości, do kilku wieków wstecz...
 Ale ludziom, którzy zginęli w obronie ojczyzny, pamięć się należy,
tak po prostu.

na niedzielę - Rudawy

Wyskoczyliśmy dzisiaj w Rudawy Janowickie, w okolice Wołka, szukać jesieni;

tej złotej nie widać jeszcze, powiem więcej - dziś latowo było, ciepło i słoneczne,

 o, tak to wyglądało...

...

Gdyby ktoś chciał zobaczyć kolorową jesień, polecam obroni.blox - tam się dzieje;)

szedł Grześ przez wieś..

... i się rozglądał.

Kościółek minął,

przy drugim się zatrzymał,

 na ławeczce przysiadł, pod Jezuskiem przyklęknął.

Na górkę się wspiął;

popatrzył po okolicy, westchnął z zachwytem - chatkę jaką by tu..

 

Dróżką wśród łąk poszedł - Wielka Sowa rzut beretem,

 taki widok na co dzień mieć, rozmarzył się..

Zszedł Grześ do drogi,

przez wieś idzie, patrzy;

tu dom się wali,

 tam na drugim - trawa rośnie, dobrze widzi?

 drzewka?!

O, i stawik jaki ładny, proszę;

... musi co turysta roztargniony, plecak zostawił,

  może autobus jaki gonił...?

A te pieski takie groźne, dobrze, że ja z tej strony płotu:)

Idzie Grześ przez wieś, na górkę się wspina, rozgląda się,

nad losem ludzkim zamyśla..

Zszedł Grześ przez pola do drogi;

rany, chałupka na sprzedaż!

Ale tak przy drodze?

 toż mi tu nakurzą i nahałasują na tych oesach:(

Westchnął Grześ z żalem i poszedł przez wieś,

 szukać dalej...

;)