Kunst macht frei, czyli porozmawiajmy o wolności

... w sztuce;)

Kunst macht frei - sztuka czyni wolnym - hasło jak hasło, ale napis musi budzić skojarzenia i to jednoznaczne. Autor, Grzegorz Klaman, sugeruje, że tak samo jak 'tam' praca, tak 'tu' sztuka nie czyni wolnym. Instalacja ma być gorzką kpiną z sytuacji artysty i nie jest w żadnym razie lekceważeniem historii, a jedynie wykorzystaniem siły jej znaku w innym kontekście, czytamy na stronie MOCAKU, gdzie, jako część kolekcji muzeum, została wystawiona.

A co z zakresem tej wolności?
 Dla mnie ograniczać ją powinna jedynie wyobraźnia autora, może - poczucie odpowiedzialności przed odbiorcą. Żyjemy w czasach, w których 'strzela się do artystów', ciągle ktoś czuje się przez nich obrażony, nawet jeśli nie jest adresatem ich prac - więc może rzecz nie w ograniczeniach twórcy, a odbiorcy?

Zapraszam Was dziś jeszcze raz do MOCAKU, na wystawę z kolekcji własnej muzeum.

Katarzyna Górna, Fuck me, Fuck you, Peace

Jarosław Kozłowski, Wyliczanka,

Sarah Lucas, Wysysaczka,

Jerzy Rosołowicz, Neutronikon

Paweł Althamer, Daniel

Tony Oursler,  Oklahoma Sunshine

 AES+F, Defile

Oskar Dawicki, Koniec świata przez pomyłkę

Krištof Kintera, The Room Full of Red

Shinji Ogawa, Interference

Stanisław Dróżdż, Między

 Mirosław Bałka, 7+1

 Filmy Omera Fasta zasługują na osobny wpis, ale go nie będzie;

tu można co nieco się dowiedzieć.

I jeszcze muszę dodać, że bardzo mi się architektura muzeum podoba, że nie wspomnę o bardzo dobrej kawie i torciku, bibliotece, 'i w ogóle';)
A może choć jedną osobę udało mi się przekonać, że warto to zobaczyć na własne oczy...?

 

.........

Przez chwilę zastanawiałam się, czy zamieścić opisy prac i zrezygnowałam, ale gdyby kogoś coś bardziej zainteresowało, służę;)

 Wszystkie zdjęcia, jak zwykle, w albumie, zapraszam.

Nie spiesz się, czyli MOCAK zaprasza

Wiecie, że jutro, 18 kwietnia jest Dzień Wolnej Sztuki?
Kilkadziesiąt muzeów w całej Polsce zaprasza wszystkich, którzy chcieliby dać się przekonać, 

"że każdy obiekt ma swoją historię, którą możemy sami odkryć. Wystarczy tylko w skupieniu się w nią wsłuchać.", jak mówi Zuzanna Stańska, organizatorka akcji. Tytuł akcji znaczy tyleż wolna, co powolna sztuka, czy raczej jej odbiór; podobno statystyczny zwiedzający, chcąc zobaczyć wszystko, co dane muzeum proponuje, zatrzymuje się przed konkretnym eksponatem/dziełem zaledwie 8 sekund!

...

Ja chciałabym się dziś podzielić z Wami jeszcze raz wrażeniami z MOCAKU.

Przed Państwem, proszę Państwa - "Logiczna emocja", czyli sztuka japońska;

wystawa prac 13 artystów, będąca próba, jak czytamy na stronie: " znalezienia istoty „japońskości”, przedstawienia jej w różnych kontekstach oraz określenia decydujących wyróżników jej estetyki."

To co?

do dzieła;)

Teppei Kaneuji, instalacja "Biały wyciek";

i Duch w burzy,

Duch w płynnym pokoju, jedna z trzech części

 i Błotnisty strumień z kubka;

Shinji Ogawa, Spokój ducha

Shinji Ogawa, Mleczna korona

 Akihisa Hirata, Haem

 Kazunari Hattori, Tapeta

 Hiroshi Sugito, Deszcz

 Taiji Matsue, jedno ze zdjęć serii "Japonia z lotu ptaka"

Tatsuo Miyajima, instalacja "życie"

Noe Aoki, Tateyama

Ryoji Ikeda, Data.scan, instalacja audiowizualna

 Go Watanabe, Jeden pejzaż, podróż

Obawiam się, że "Logiczna emocja" jest sztuką z gatunku tych, jak to sobie roboczo nazwałam, z instrukcją;

bez - trudna do zrozumienia, mylę się? Jakby co - służę podpowiedzią; mądra taka jestem, bo nie dość, że dwa razy oglądałam - dłużej niż 8 sekund - to jeszcze w aplikacji stosownej opisy mam:)

A gdyby ktoś chciał wyrobić sobie zdanie na temat na żywo - musi się pospieszyć, wystawa czynna jest do 29 kwietnia.

 

W następnym wpisie - kolekcja polskich artystów, zapraszam:)

przerywnik wiosenny, czyli śnieg w Górach Izerskich

... jeszcze jest,

 z czego cieszą się narciarze biegowi i tacy jak ja, popyrtańcy, co to im do lata niespieszno;)

 Na weekend wybraliśmy się do Szklarskiej;

w sobotę wyskoczyliśmy do Orlego - albo do Orla, jak mówią na ich fb - a w niedzielę na Wysoki Kamień, szlakiem od słynnego Zakrętu Śmierci. Ku mojemu zdziwieniu, na Kamieniu śniegu zero, za to krokusów sztuk 8, a pamiętam, jak trzy lata temu, pod koniec marca, wchodziło się do schroniska w tunelu śniegu, wysokim na jakiś metr albo i więcej. Z zaskoczeń jeszcze dach nowy, wieża widokowa w budowie i szarlotka, niestety, już nie taka wspaniała, jak kiedyś..

Po karkonoskiej stronie szczyty jeszcze białe.

Swoją drogą, ciekawe, jak wyglądają pamiątki z Zakrętu Śmierci - ktoś ma pomysł?

Nikifory, czyli odrobina sztuki nikomu jeszcze nie zaszkodziła

"Mówią o Tobie, żeś włóczęga, mówią, że żebrak, nieumiejący czytać i mówić..

Wiemy, że jesteś malarzem, malarzem najpiękniejszych miast i świata, którego nie ma."

Te słowa, to cytat z dokumentalnego filmu Jana Łomnickiego, z 1956 roku pt."Mistrz Nikifor" .

Ten film można zobaczyć w MOCAKU, w Krakowie, w ramach wystawy NIKIFORY, jeszcze do końca tygodnia, czyli do 12 kwietnia.

Ta wystawa pokazuje Nikifora Krynickiego, czyli prawdziwego oraz trójkę artystów prezentujących "postawę Nikifora", czyli Alinę Dawidowicz - Nikifora w spódnicy, Edwarda Dwurnika - Nikifora profesjonalnego i Marka Kraussa - Nikifora Warszawskiego.Tak zostali wszyscy czworo przedstawieni w książce, albumie z wystawy, przez Marię Annę Potocką.

".. są trzy warunki postawy typu "Nikifor":

uzależnienie od tworzenia,

odkrycie własnej formy

oraz

wyczucie znaczeń, na które się poluje.

Są również jej trzy konsekwencje:

nadprodukcja, 

koncentracja na wybranych tematach

oraz

brak nabożeństwa do własnych dzieł."

Marek Krauss

Alina Dawidowicz

Edward Dwurnik

.............

Album polecam bardzo, bardzo - jest co czytać, jest co oglądać, no i wydany jest pięknie.

A tym, którzy chcieliby usłyszeć cytowane przeze mnie na początku 'słowo o Nikiforze',

wygłoszone aksamitnym głosem wczesnego Tadeusza Łomnickiego, a w MOCAKU stawić się nie mogą, polecam film, dostępny na stronie Dokument Cyfrowo - trwa ledwie 6 minut, naprawdę warto!

cdn;

duch w płynnym pokoju, czyli Wesołych Świąt!

Kiedy za oknem to, co za oknem w ostatnim tygodniu, to nie ma mowy o włóczeniu się z aparatem po Krakowie, no chyba, że po muzeach; wtedy można się natknąć, całkiem nie niechcący, na przykład na "ducha w płynnym pokoju", autorstwa japońskiego artysty, Teppei Kaneuji...

Pozdrawiam  przedświątecznie, 

życzę całkiem świątecznie pogodnej, też dosłownie,
 W i e l k a n o c y,

 może nieco nietypowo,

 ale z duchem - czasu?

na pewno.

:)

kwiecień, kartka z kalendarza "2015 na Dolnym Śląsku"