Kocham Toruń, czyli dlaczego muszę tu wrócić

 Kończymy naszą wizytę w letnim Toruniu.

 Na koniec garść informacji dla tych, którzy wiedzą, ale nie pamiętają, a nie chce im się szukać; 

(... żeby się nie wstydzić, że Sigourney Weaver wie, a my nie;))

Zatem, krótko i prawie w punktach:
- jedno z najstarszych miast polskich (prawa miejskie od 1233 r.), obecnie siedziba władz wojewódzkich, osadzone na Pomorzu i Kujawach,  nad Wisłą, ale też Drwęcą i Strugą Toruńską, obecnie na 16 miejscu pod względem ludności (ok. 200 tys. mieszkańców);

- w swej historii należało do Krzyżaków, do Hanzy, do Związku Pruskiego, by wreszcie w 1454 r. znaleźć się w granicach Polski;

- przeżywało lepsze i gorsze chwile, np. w pierwszej połowie XVII w. było jednym z największych i najbogatszych miast Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a np. na początku wieku XVIII podupadło, zniszczone najpierw przez Szwedów, potem  przez dżumę;

- I Rozbiór pozostawił Toruń w Polsce, drugi włączył do Prus, do Polski wrócił po I wojnie światowej;

- podobno w czasie II wojny światowej na Toruń spadła... jedna bomba!

- w 1997 r. toruński zespół staromiejski został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

- jak dziś rozwija się Toruń, można przeczytać np. tu, czyli w wikipedii,

- w Toruniu, jak wieść niesie, urodzili sie m.in. Mikołaj Kopernik, Tony Halik, Bogusław Linda i Olga Bołądź; też Piotr Głowacki, Jan Kusiewicz i Regina Smendzianka;)

- jak na katolickie miasto przystało, ma Toruń swojego patrona, św. Jan Chrzciciela, pod którego wezwaniem jest katedra na zdjęciu poniżej.

 Niestety, w Obserwatorium nie byłam:(

nie byłam też w muzeum im.Tony Halika, ani w Domu Kopernika, ani w Muzeum Piernika, obok którego mieszkałam, nawiasem mówiąc, ani w żadnym z Fortów;
 nie byłam też w areszcie śledczym, co akurat stanowi pewną pociechę;)

Mam poczucie, że więcej NIE widziałam, niż widziałam  i  pozostał mi tak wielki  niedosyt, że  m u s z ę  tu wrócić. Planuję w tym roku, a co z tego wyjdzie, zobaczymy...

Piękna ta Krzywa Wieża, prawda?

A, zapomniałabym;
o królestwo ojca R. zahaczyłyśmy, z daleka, w drodze do Bydgoszczy - jeszcze trwała budowa, nie wiem, jak to wygląda dzisiaj, ale nie rozczaruję nikogo, mówiąc, że niespecjalnie mnie to interesuje...?

Wszystkie zdjęcia w albumie, zapraszam:)

spacerkiem po Toruniu, czyli do zobaczenia za rok...?

... a nawet wcześniej, bo do wakacji bliżej niż dalej, więc może uda się wpaść na chwilę, na przykład w lipcu, do Torunia? Jeśli tak, to będę musiała powtórzyć spacer uliczkami Starówki, ale też powłóczyć się po miejscach, na które w tamtym roku nie znalazłam czasu..
Dziś zapraszam na pierwszą część ostatniego spaceru po Toruniu.

Zaczniemy od Rynku, na którym tego dnia świętuje Policja,
więc i radiowozów, i policjantów multum..

 W  Rynku atrakcji co niemiara, trzeba sobie zrobić zdjęcia nie tylko z Kopernikiem...;)

Ptaki mają swoje sposoby na upał, ludzie swoje...

Upał, nie upał, komu w drogę, temu trampki:)

Teatr Baj Pomorski w Toruniu

 
a my skręcamy w kierunku Rynku Nowomiejskiego - tak, tak, są dwa, tamten główny to Staromiejski - po drodze szukając śladów epok minionych...

 Jest i Rynek;

wracamy, zaglądając po drodze do smoka

i, skoro już cofnęliśmy się w czasie, do zamku, 

a raczej jego malowniczych ruin.

Szwendamy się;

 obchodzimy zamek z wszystkich stron, zaglądamy do środka, coraz bardziej zbliżając się do królowej rzek...

o, ciekawe sąsiedztwo:)

Idziemy wzdłuż murów;

po lewej ręce mamy Wisłę,  

 i już jesteśmy przy jednej z Bram, Mostowej,

 a że pora na obiad, robimy małą przerwę;
ciąg dalszy spaceru nastąpi
;)