dookoła żarskiego rynku, czyli od szczegółu do ogółu

Były szczegóły, ciekawe, czy odnajdziecie je teraz tutaj?



Żary to całkiem spore miasto, ok.40 tys. mieszkańców, siedziba powiatu, położone między Bobrem a Nysą Łużycką, największe w polskiej części Łużyc, całościowo wpisane na listę Narodowego Instytutu Dziedzictwa.
Pierwszy raz wzmiankowane w kronice Thietmara w 1007 r. jako Zara, w 1030  przyłączone przez Mieszka II do Polski miasto, leżące na pograniczu śląsko-łużyckim, często zmieniało swoją przynależność państwową.
Jak czytamy w wikipedii  i na stronie serwisu żarskiego:

"Obejmowali nad Żarami zwierzchnictwo Piastowie śląscy (do 1364r.), królowie czescy (do 1635r.), elektorowie sascy (do 1815r.), władcy Prus".Po Kongresie Wiedeńskim Żary (wraz z całymi Dolnymi Łużycami) przypadły Prusom, potem Niemcom, wreszcie w 1945 roku znów Polsce.

Właścicielami Żar byli m.in. Dewinowie, Bibersteinowie i Promnitzowie, których rezydencje przetrwały do dziś w różnym stanie. Przez setki lat miasto było ośrodkiem "wolnego państwa stanowego" Sorau-Triebel.Od XIV wieku działały tu "cechy rzemieślnicze sukienników, płócienników, piwowarów, szewców i farbiarzy, w XIX miasto stało się prężnym ośrodkiem przemysłowym, w którym głównie dominowały zakłady włókiennicze, zatrudniające 50% wszystkich pracujących w przemyśle. W latach 1888 - 1945 istniała tu znana manufaktura porcelany.
Podczas II wojny światowej, od 1942 w Żarach znajdował się oddział zakładów lotniczych Focke-Wulf przeniesiony tutaj z Bremy. Po nalocie alianckim 11 kwietnia 1944 ok. 12:10 spłonęła bądź legła w gruzach duża część zabudowy starego miasta. 13 lutego 1945 ok. 14:00 do Żar wkroczyły wojska 10. Korpusu Pancernego Armii Czerwonej; miasto zostało całkowicie zdobyte dopiero 16 lutego 1945."

Tyle suchych faktów, zapraszam na spacer dookoła rynku, ale żeby nie był znów zbyt długi, podzielimy go sobie;)
Zobaczymy m.in. fragment murów obronnych, wieżę wartowniczą, pałac Promnitzów, w trakcie odbudowy, niespiesznej, jak czytam, całkowicie współczesny plac targowy, kilka ulic, kilka kamienic mniej lub bardziej zabytkowych i w różnym stanie, krótko mówiąc - miasto takie, jakim je zobaczyłam:)
Część pierwsza, zapraszam;

Samochód zostawiamy przy ul.Ogrodowej i już jesteśmy na Podwalu;

tu - fragment murów obronnych,

i uliczka Cicha,

można w cieniu przysiąść, można wspiąć się na galeryjkę, niestety - klucz znajdziemy w Urzędzie Miejskim;(

  

Przed nami deptak im. Bolesława Chrobrego, na który wrócimy w poście następnym, teraz wchodzimy w jedną z bocznych uliczek..

 

rozglądamy się w te i we wte, skończyło się ładne, zaczyna się zwyczajne...?

Wreszcie pałac znanych żarskich rodów - kolejno Promnitzów i Bibersteinów, z wieżą zamku Dewinów.

Cały obiekt, kompleks zamkowo-pałacowy, jest wielką  "zachowaną w dobrym stanie ruiną",  z oznakami remontów - o jego historii można przeczytać tutaj, ja tylko dodam, że od 1824 r. było tu więzienie, od 1930  Muzeum Regionalne, a co będzie...
Ktoś wie?

na placu przed zamkiem - targowisko, puste o tej niedzielnej porze;

idziemy ulicą Mieszka I,

Ha, czemu nikt się nie uśmiechnął na ten widok...

?

Zerkamy na drugą stronę placu i do tyłu..

Powoli wracamy;

tam po drugiej stronie ronda jest piękny park przypałacowy, obok cmentarz żołnierzy radzieckich;

Jesteśmy na u.Traugutta - trochę zapiałam sprawę, nie zrobiłam zdjęcia, na którym widoczny byłby w całej swej okazałości kościół, tu widać go z daleka ;( 

Przed nami znów fragment murów i wieża  wartownicza.

 Na rogu Traugutta i Osadników Wojskowych kamieniczka robi na mnie wrażenie

i stojący przed nią pomnik z... pająkiem:)

Obieramy kierunek Rynek, zaglądając po drodze tu i ówdzie, 

np. w bramy i okna..

Tu się zatrzymamy na dłuższą chwilę i wstąpimy do restauracji Lew - polecam!
Przesympatyczna obsługa, dobre jedzenie, klimatyczne wnętrze - czegóż więcej trzeba?
:)

A jak już zjemy i wypijemy, to pójdziemy dalej, zapraszam

:)